Most Świętokrzyski w Warszawie.

Postęp gospodarczy kraju oraz możliwość wykorzystania funduszy europejskich wpłynęły zasadniczo na rozwój polskiego mostownictwa. Powstaje coraz więcej nowoczesnych, ciekawych wizualnie obiektów budowanych na europejskim poziomie, zwłaszcza przez Odrę i Wisłę.

W 2000 roku ukończono budowę mostu Świętokrzyskiego – ósmego stałego obiektu przez Wisłę w Warszawie i pierwszego dużego podwieszonego mostu w Polsce. Wyróżniał się on także tym, że był wówczas: najwyższym (87,5 m od poziomu zera Wisły), z najdłuższym przęsłem (180 m), najszerszym (30 m) oraz posadowionym na 44 najdłuższych palach (31 m). Konstrukcję pomostu tworzy ruszt stalowy z żelbetową płytą współpracującą, z głównymi przęsłami podwieszonymi (180 i 140 m) do jednego pylonu żelbetowego w kształcie litery A. Przęsła umocowano na 48 linach. Na budowie wykonano największe w Polsce próbne obciążenie fundamentu pylonu wynoszące 13,72 MN.

Rok później ukończono budowę mostu III Tysiąclecia im. Jana Pawła II przez Martwą Wisłę w Gdańsku. To pierwsza w Polsce konstrukcja podwieszona budowana metodą wspornikową bez użycia podpór tymczasowych w nurcie rzeki. Rozpiętość głównego przęsła tego obiektu wynosi 230 m. Ruszt stalowy pomostu składa się z dwóch podwójnych blachownic spawanych i poprzecznic. Zakotwienia bierne lin usytuowano w pylonie, zaś czynne – w pomoście. Podpory posadowiono na palach wierconych o średnicy 1,5 i 1,8 m oraz o długości do 30 m.

Most Siekierkowski w Warszawie oddano w 2002 roku. Obiekt był wówczas największą w Polsce konstrukcją podwieszoną i pierwszą umocowaną do dwóch pylonów. Jego długość wraz z wiaduktami dojazdowymi wynosi 826 m, zaś rozpiętość przęsła środkowego liczy 250 m. Most ma konstrukcję zespoloną stalowo-betonową. Część główną tworzy ruszt składający się z dwóch blachownic o stałej wysokości środników oraz poprzecznic. Zakotwienia czynne lin podwieszenia umieszczono w korpusach pylonów w kształcie litery H, a w ich częściach szczytowych wbudowano skrzynie stalowe do przeniesienia sił rozciągających od lin. Bierne zakotwienia lin znajdują się na poziomie pomostu. Do każdego z pylonów dochodzi 28 lin o długości od 54 do 131 m.

W 2003 roku w ciągu Trasy Siekierkowskiej powstał węzeł Czerniakowska. Składa się on z estakady głównej, którą tworzą 22 przęsła w dwóch równoległych nitkach o długości po 807 m, oraz z dwóch estakad lewoskrętnych. Dzięki zastosowaniu metody nasuwania podłużnego, w ciągu 9 miesięcy wykonano 1200 m konstrukcji skrzynkowej z betonu sprężonego, co było ówczesnym rekordem w budowie tego rodzaju obiektów w Polsce.

W tym samym roku oddano obiekt przez rzekę Elbląg w Elblągu i przez Zalew Zegrzyński w Zegrzu. Jedenastoprzęsłowy most w Elblągu o długości 437 m ma przęsło nurtowe o rozpiętości 75 m, a sąsiadujące z nim przęsła mają po 50 m. Natomiast w czteroprzęsłowym obiekcie w Zegrzu, o rozpiętości przęseł po około 80 m, zastosowano oryginalny sposób nasuwania konstrukcji z krzywoliniowym pasem dolnym przez podparcie poprzecznic na saniach, a końca nasuwanej konstrukcji na barce stanowiącej pływającą podporę.

Most im. Jana Pawła II przez Martwą Wisłę w Gdańsku.
Most w Zegrzu.
Węzeł Czerniakowska w Warszawie.
Most Siekierkowski w Warszawie.

W 2004 roku otwarto most Milenijny na obwodnicy Wrocławia w rejonie Osobowic o rozpiętości przęsła środkowego wynoszącej 152 m. To pierwszy w Polsce obiekt podwieszony, którego pomost wykonano metodą wspornikową całkowicie z betonu sprężonego klas C50/60. Tworzą go dwa dźwigary o przekroju skrzynkowym i o stałej wysokości 2,5 m, połączone płytą pomostową grubości 22 cm.

W klasie konstrukcji belkowych znaczącymi osiągnięciami na przełomie wieków były mosty: Zwierzyniecki przez Wisłę w Krakowie, o rekordowej wówczas rozpiętości przęsła 132 m, ukończony w 2001 roku, oraz przez Odrę w Krzyżanowicach, oddany w tym samym roku, o rozpiętości przęsła 80 m, zbudowany metodą betonowania wspornikowego.

Ukończony w 2006 roku, wyjątkowo estetyczny, betonowy most w Milówce składa się z 12 przęseł, z których trzy środkowe, łukowe z jazdą górą, mają rekordową rozpiętość – po 103 m.

Do znaczących osiągnięć w klasie konstrukcji stalowych należały zbudowane na początku obecnego stulecia mosty: Kotlarski w Krakowie oraz w Wolinie na obwodnicy miasta. Oba są obiektami łukowymi z jazdą dołem, ale o bardzo odmiennych rozwiązaniach konstrukcyjnych.

Most Kotlarski w Krakowie.
Most Milenijny we Wrocławiu.

Most Kotlarski (2001 rok) to obiekt o rozpiętości przęsła wynoszącej 166 m. Ustrój niosący mostu tworzy przestrzenna struktura stalowa składająca się z czterech soczewkowych dźwigarów łukowych i ortotropowego pomostu. Łuki górne mają kształt paraboliczny, a dolne – kołowy. Pomost podwieszono do łuków za pomocą wieszaków prętowych. Obiekt jest bardzo szeroki (36,84 m), gdyż znajduje się na nim także torowisko tramwajowe.

W odróżnieniu od mostu Kotlarskiego, obiekt w Wolinie przez rzekę Dziwnę, oddany w 2003 roku, ma już bardziej znajomą sylwetkę. Konstrukcję głównego przęsła stanowią dwa pochylone ku sobie paraboliczne łuki stalowe ze ściągiem. Rozpiętość łuków wynosi 165 m, przy strzałce 24 m. Ściągi tworzy ruszt stalowy ze sprężoną podłużnie betonową płytą pomostu. Wieszaki podtrzymujące pomost są wykonane z lin i krzyżują się w płaszczyznach łuków. Zakotwienia czynne wieszaków usytuowano wewnątrz łuków. Głównym elementem niosącym pomostu są poprzecznice rozmieszczone co 6 m. Stalowa konstrukcja mostu jest całkowicie spawana.

Kładka Krzywy Kij nad A4.
Kładka o. Leona Bernatka w Krakowie.
Kładka w Bydgoszczy.
Kładka dla pieszych w Pszczynie.
Wiadukt w gdańsku nad A1.
Most Jagiełły w Bydgoszczy.
Wiadukt w Mszanie.
Wiadukt nad A4 w Rudzie Śląskiej.
Most Zamkowy w Rzeszowie.
Kładka Tęcza na autostradzie A2, GDDKiA.

Wśród mostów stalowych wyróżnia się obiekt podwieszony w Płocku, którego budowę ukończono w 2005 roku. Konstrukcja ta charakteryzuje się największą w Polsce rozpiętością przęsła (375 m) i jest pierwszą, w której zastosowano odciągi w jednej płaszczyźnie. Most ma pod pylonami jedne z największych łożysk soczewkowych w Europie o nośności 110 MN i blisko 2,5 m średnicy. Wysokość pojedynczych stalowych pylonów od poziomu pomostu wynosi blisko 64 m. Montaż części głównej ze stalowych elementów skrzynkowych odbywał się metodą wspornikową. Podwieszenie składa się z 56 lin o długości od 50 do 190 m. Innowacją było umieszczenie na zewnętrznej powierzchni rur osłonowych z HDPE spiralnego żebra redukującego drgania od deszczu i wiatru.

Zrealizowany w 2008 roku most im. Jana Pawła II przez Wisłę w Puławach był ówcześnie największym stalowym obiektem łukowym w Polsce i piątym w Europie o rozpiętości przęsła łukowego wynoszącej 212 m. Schematem statycznym obiektu jest czternastoprzęsłowa belka wzmocniona w przęśle nurtowym łukiem stalowym. Konstrukcja przęsła nurtowego składa się z dwóch łuków pochylonych ku sobie. Pomost pełniący rolę ściągu podwieszono do łuku za pomocą 14 par wieszaków w postaci czterech cięgien prętowych. W cięgnach dłuższych od 12 m zastosowano przewiązki tłumiące ich drgania. Most był pierwszym całościowo monitorowanym obiektem w Polsce. Zamontowany system czujników zapewnia ocenę bezpieczeństwa pracy konstrukcji, obserwację ruchu drogowego oraz zdarzeń drogowych.

Wiadukt w Milówce, GDDKiA.
Most Solidarności w Płocku.