Most Bosforski (1973 r., Turcja).

Mostownictwo ubiegłego wieku wprowadziło, oprócz nowych typów konstrukcji, zastosowanie innowacyjnych technologii, chociażby betonu sprężonego. Most Gladesville nad rzeką Parramatta, wybudowany w 1964 roku, należy do obiektów wzniesionych tą właśnie metodą. Jest to łukowy obiekt wykonany z elementów wielowymiarowych, odlewanych z betonu według zasad sklepień rzymskich. Zastosowane – za pomocą dźwigara głównego – zakrzywienie w płaszczyźnie poziomej pozwoliło na zapewnienie wymaganej przestrzeni dla żeglugi, a także zrównoważenie całej konstrukcji.

Przykładem mostu o efektownym, opływowym kształcie jest przeprawa wisząca nad cieśniną Bosfor w Stambule, łącząca europejską i azjatycką część miasta. W momencie oddania do użytku w 1973 roku, była czwartym co do długości przęsła mostem na świecie i najdłuższym poza Stanami Zjednoczonymi. Wiszące przęsło mierzy 1074 m, a jego pylony posadowione są na lądzie; zamiast wiszących przęseł bocznych zastosowano dwa krótkie wiadukty dojazdowe.

Konstrukcja Tsing Ma w Hongkongu, oddana do użytku w 1997 roku, w momencie otwarcia był drugim na świecie – pod względem rozpiętości – obiektem wiszącym. Masywność mostu wymuszona była projektem, który uwzględniał trójpasmową autostradę na pomoście i dwutorową linię kolejową, biegnącą we wnętrzu stalowego dźwigara głównego.

Most Alamillo w Sewilli (1992 r., Hiszpania)
37_1
Most Kobiet (2001 r., Argentyna)
37_2
Most Sundial w Redding w stanie Kalifornia (2004 r., USA

Przeprawa przez Wielki Bełt w Danii jest 18-kilometrową konstrukcją wiszącą, łączącą dwie wyspy – Zelandię i Fionię. Kompleks ten, zbudowany ze stali i żelbetonu, został oddany do użytku w 1998 roku i należy do grona najwspanialszych i najdłuższych mostów w Europie. Jego część wisząca ma 2,7 km długości, a odległość między pylonami wynosi 1624 m. Wysokość każdego pylonu osiąga 281 m, z czego 254 m wystają ponad taflę wody.

Imponującą konstrukcją podwieszaną, określaną mianem dzieła sztuki, jest Ponte Vasco da Gama w Portugalii – największa i najdłuższa w Europie żelbetonowa przeprawa, o charakterystycznych pylonach zbliżonych kształtem do litery „H”. Most o rozpiętości głównego przęsła wynoszącej 420 m zaprojektował Armando Rito. Budowla została oddana do użytku w 1998 roku w czasie międzynarodowych targów EXPO’98, dla uczczenia 500. rocznicy odkrycia drogi morskiej z Europy do Indii przez słynnego portugalskiego żeglarza.

Mostownictwo XX wieku to dwa wyraźnie wiodące trendy projektowania – konstrukcje stalowe i w późniejszych latach, przeprawy z betonu sprężonego. Jaka jest zatem przyszłość wznoszonych budowli?

W inżynierii mostowej XXI wieku mamy do czynienia z nowymi materiałami, głównie polimerami wzmacnianymi włóknami wysokiej wytrzymałości, aluminium, szkłem, które mają także odciążyć konstrukcje. Obecnie większość projektantów dba nie tylko o piękno, ale i „inteligencję techniczną” obiektów, czyli ich wyposażenie np.: w czujniki światłowodowe, pozwalające na monitorowanie i przekazywanie ważnych danych, dotyczących chociażby naprężenia konstrukcji. Estetyka, choć istotna, nie jest najważniejszym kryterium. Dziś – przy zachowaniu wszelkich reguł sztuki inżynierskiej – trzeba uwzględniać zwłaszcza kwestie bezpieczeństwa oraz wymagania i potrzeby użytkowników.

Autostrada w Atlancie
Węzeł drogowy w Osace
Most Oresund nad Sundem (2000 r., Dania-Szwecja).
Most Vasco da Gama (1998 r., Portugalia).

Do przepraw nowego typu należy zaliczyć most łączący dwa państwa – Danię i Szwecję, nad dolną częścią cieśniny Sund. Wantowa konstrukcja drogowo-kolejowa, oficjalnie otwarta 1 lipca 2000 roku, w istocie jest kompleksem, składającym się z mostu, tunelu i sztucznej wyspy. Most Oresund jest najdłuższym obiektem w Europie (7845 m) i ma dwa poziomy – dolny, na którym odbywa się ruch kolejowy, a także górny, gdzie przebiegają cztery pasy ruchu transeuropejskiej drogi E20.

Często nagradzanym za oryginalność i funkcjonalność mostem jest przechyłowa kładka, łącząca dwa bliźniacze miasta – Newcastle i Gateshead. Ta oryginalna przeprawa, przeznaczona dla pieszych i rowerzystów, została oddana w 2001 roku. Długość przęsła liczy 105 m, przy 126 m całkowitej długości mostu, a sześć hydraulicznych podnośników, o średnicy ramienia 45 cm, zasilanych silnikami elektrycznymi, o mocy 55 kW, przechyla konstrukcję, tworząc 25-metrowy prześwit dla kanału żeglugowego.

Kładka pieszo-rowerowa Infinity Bridge (2009 r., Anglia).
Most Banpo w Seulu z najdłuższą na świecie podświetlaną fontanną
Most Rion-Antirion (2004 r., Grecja).
Wiadukt Millau (2004 r., Francja).

Jednym z najwyższych współczesnych obiektów mostowych w Europie (wysokość pylonów wynosi 343 m) jest wieloprzęsłowa konstrukcja podwieszana Millau we Francji. Obiekt rozciąga się na długości 2460 m. Składa się z siedmiu filarów o różnych wysokościach, zaś wszystkie pylony nad pomostem mają zawsze tę samą wielkość – 87 m.

Mostem, który zmienił dotychczasowe wyobrażenie o wieloprzęsłowych konstrukcjach podwieszanych, jest Rion – Antirion w Grecji (2004 rok). Zbudowany w najwęższym miejscu Zatoki Korynckiej łączy nie tylko dwa brzegi lądu, ale i dwie różne płyty tektoniczne. Część podwieszana obiektu rozciąga się na 2252 m, natomiast długość całkowita wynosi 2880 m. Tak duża rozpiętość wynika z faktu, że most nie jest sztywno połączony z pylonami, a jedynie spojony za pomocą tłumików hydraulicznych, których zadaniem jest zmniejszenie przemieszczeń dynamicznych, wywoływanych przez aktywność sejsmiczną rejonu. Co więcej, cztery główne podpory pylonowe nie są fundamentowane głęboko na palach w dnie morza, a ustawione na masywnych kesonach, by zapobiec wywróceniu konstrukcji. Również nogi pylonu ustawione są ukośnie ku górze, tworząc dwie nachylone ku sobie ramy, przypominające literę „A”, by układ był jak najbardziej odporny na trzęsienia ziemi.

W XXI wieku równie intensywnie rozwija się inżynieria drogowa. Współczesne technologie, wiedza fachowców i nowoczesne materiały pozwalają na budowanie trwałych nawierzchni, które przy prawidłowej eksploatacji posłużą długie lata. Obecnie, mając do wyboru różne rozwiązania konstrukcyjne odnośnie warstw drogi, stawia się na nawierzchnie betonowe. Szacuje się, że na świecie ok. 5% dróg posiada taką właśnie konstrukcję, choć w krajach europejskich wskaźnik ten jest dużo wyższy. Atutami użytkowego betonu jest duża nośność, wysoka trwałość, odporność na koleinowanie, jasny kolor, podwyższający bezpieczeństwo kierowców, a także niższe koszty utrzymania.

Nowoczesny węzeł drogowy w Dallas w USA
BEIJING, CHINA - OCTOBER 06:  (CHINA OUT) (EDITORS NOTE: Image captured with a fisheye lens) Aerial view of cars queuing up to pass a checkpoint set recently in the direction of Beijing on the Beijing-Hong Kong-Macau Expressway at the end of National Day Holiday on October 6, 2015 in Beijing, China. A travel peak appeared at the end of 7-day China's National Day Holiday.  (Photo by ChinaFotoPress/ChinaFotoPress via Getty Images)
Rekordowy korek na autostradzie Hongkong – Pekin w Chinach.
Nowoczesny węzeł drogowy w USA
Wiadukt – Rodovia dos Imigrantes (Autostrada Imigrantów) w Brazylii.