W okresie nowożytnym w Europie wciąż brakowało dłuższych odcinków trwałej infrastruktury drogowej. Za niesłychany wyczyn długo uważano pokonanie w 1714 roku przez króla szwedzkiego, Karola XII, 2200 km konno w dwa tygodnie. Na szczęście wciąż starano się wprowadzać udogodnienia w konstrukcjach mostowych za sprawą nowatorskich rozwiązań przęsłowych czy materiałowych.
W Wenecji most drewniany zastąpiono kamiennym, według śmiałego pomysłu Antoniego de la Ponte. Przeprawa Rialto, o 28-metrowej długości przęsła, w punkcie centralnym posiada podwyższony łuk, do którego prowadzą rzędy kramików, usytuowanych po obu stronach mostu. Konstrukcja, posadowiona na olchowych palach, stoi w stanie niemalże nienaruszonym, na przekór plotkom o wątpliwym bezpieczeństwie obiektu.
W Paryżu, by umożliwić komunikację między Luwrem a opactwem St-Germain-des-Pres, powstał w latach 1578-1607 Pont Neuf – pierwszy w stolicy Francji kamienny most na Sekwanie, który przetrwał do dzisiaj. Ta 12-przęsłowa przeprawa to właściwie dwa mosty o 7 i 5 przęsłach opartych pośrodku o wyspę, gdzie ustawiono pomnik Henryka IV. Przez długi czas obiekt imponował swoimi wymiarami (278 m długości i 22 m szerokości), a także rozwiązaniami architektonicznymi np. w postaci chodników.

Najstarszy most na Renie Alte Mainbrucke (1473 - 1543, Niemcy)
19_2
Most Londyński (1890 - 1900, Wielka Brytania)
20_1
Ponte de Lima (XiV, XV w, Portugalia)
20_2
Pont Vieux przez rzekę Gave de Pau (1250 r., Francja)
Dom Luís Bridge (Porto - Portugal)
Most Luiza I (1886 r, Portugalia)
pont de la liberté, budapest
Most Wolności (1894 - 1896, Węgry)
Most Tower (1894 r., Anglia)
21_3
Most Convy (1826 r., Walia)
20_4
Most do cytadeli w Aleppo (1070 r., Syria)
20_5
Most Clifton (1864 r., Anglia)
21_4
Stary Most przez Arno (1345 r., Włochy)
21_5
Stary Most (1557 r., Bośnia i Hercegowina)

Istotny przełom w dziedzinie drogownictwa nastąpił dopiero pod koniec XVIII stulecia. Zapoczątkował go Pierre M.J. Trésaguet, inicjując we Francji budowę nowożytnych dróg bitych, których nawierzchnię stanowił tłuczeń kamienny, ubijany ciężkimi walcami drogowymi. Podobny system budowy dróg, zwany makadamizacją, wprowadził w Wielkiej Brytanii, na początku XIX wieku Szkot – John L. McAdam.
O prawdziwej rewolucji w mostownictwie możemy mówić dzięki przełomowej konstrukcji mostu Żelaznego w Coalbrookdale (1779 rok). Ta pierwsza na świecie przeprawa z żelaza zapewniała większą niż mosty murowane wytrzymałość na rozciąganie, a także na ściskanie. Jednak łukowa konstrukcja o szczupłych żebrach i delikatnych elementach złącznych nie oddała pełni możliwości nowego materiału. Dopiero kolejne, wizjonerskie projekty przepraw pozwoliły wykorzystać potencjał żelaza.
Most przez cieśninę Menai, zaprojektowany przez Thomasa Telforda, połączył wybrzeże Walii z wyspą Anglesey za pomocą wiszącej przeprawy. To wspaniałe dzieło sztuki inżynierskiej, w momencie oddania do użytku (1826 rok), było najdłuższym wiszącym mostem na świecie. Talent architekta doceniono, zlecając mu wybudowanie podobnego obiektu nad rzeką Conwy w Anglii. Wzniesiona przeprawa ma przęsło rozpiętości 100 m, a dźwigar główny wisi na 10 łańcuchach ze zgrzewanego żelaza, zamocowanych na pylonach, zwieńczonych ciekawymi blankami, nawiązującymi do stojącego za nim zamku.

Most Księcia Alberta (1873 r., Anglia)
Most Menai (1826 r., Walia)

Wiek XIX przyniósł istotne odkrycia służące ulepszeniu nawierzchni drogowej (głównie ulic w miastach). W 1830 roku zaczęto w Anglii stosować nawierzchnie smołowe; w 1835 roku we Francji – asfaltowe, a około 1850 roku w Austrii – betonowe. Próbowano także kostki drewnianej. W 1870 roku we Francji wprowadzono nawierzchnie z mieszanek asfaltobetonowych, którymi pokrywano również spore odcinki dróg poza miastami. Od lat 60. XIX wieku używano już w Europie Zachodniej walców drogowych z napędem parowym (od 1902 roku ze spalinowym). Około 1885 roku stosowano też nawierzchnię z kostki brukowej.

W tym okresie, prócz innowacji w dziedzinie drogownictwa, odnotować można boom na obiekty mostowe.

Przeprawa Clifton w Bristolu (1864 rok), projekt Isambarda Brunela; składa się z dwóch wież oraz konstrukcji wiszącej. Most o długości 414 m, ważący blisko 1500 ton, umocowany na potężnych łańcuchach z każdej strony, był nie lada wyczynem, o czym świadczyć może napis przy wjeździe na niego – suspensa vix via fit („wisząca droga w trudzie poczyniona”).

Aż do 1903 roku most Brookliński – chluba Nowego Jorku – był najdłuższą wiszącą przeprawą na świecie i pierwszą, do budowy której użyto stalowych lin. Neogotycka konstrukcja, autorstwa Johna A. Roeblinga, przewidywała zastosowanie kabli stalowych z połączeniem zawiłych sieci cięgien, wybiegających promieniście z pylonu czy wysokiej kratownicy usztywnianej. Budowa tego przedsięwzięcia trwała 13 lat i pochłonęła 27 istnień ludzkich.

Most Luiza I w Porto w chwili oddania budowli do użytku w 1886 roku stał się najdłuższym obiektem w swojej kategorii na świecie – 385,25 m. Ta dwukondygnacyjna, stalowa konstrukcja jest owocem ciężkiej pracy inżyniera Teófilo Seyriga. Most składa się z dwóch stalowych płyt, podpartych łukami o rozpiętości 172 m oraz pięcioma filarami.

Pierwszym przykładem przeprawy gondolowej jest natomiast most Biskajski (1893 rok), autorstwa Alberta Palacio. W tej imponującej konstrukcji stalowej (164 m długości i 50 m wysokości) udało się połączyć ciężką, żelazną materię z lżejszymi stalowymi linami, dzięki czemu stała się wzorcem dla podobnych obiektów na świecie.

Pod koniec XIX wieku w Londynie zapadła decyzja o konieczności wzniesienia przeprawy, która miała umożliwiać ruch przepływającym pod nią statkom. Narzucony przez parlament styl, nawiązujący do sąsiadującego zamku Tower, udało się zawrzeć w ciekawym projekcie Johna Wolfe-Barry’ego i Horacego Jonesa. Powstała w latach 1886-

-1894 konstrukcja (łącząca stal i kamień) jest połączeniem mostu podnoszonego w części centralnej, dwóch wiszących przęseł bocznych, a także dwuczęściowych kładek dla pieszych, położonych wysoko na wierzchołkach podpór wieżowych. Wykonany w stylu wiktoriańskim most Tower od początku uznany został za arcydzieło sztuki inżynierskiej.

Most Roeblinga (1866 r., USA)
Most Si-o-se-pol zwany mostem trzydziestu trzech rozpiętości (1599 - 1602, Iran)