Pont Vieux we francuskiej miejscowości Albi powstał w 1035 r.

Po upadku zachodniego cesarstwa rzymskiego antyczna infrastruktura – nienaprawiana i niekonserwowana – niszczała, a główny nurt światowej wynalazczości przesunął się do Chin. To tam od ostatnich stuleci minionej ery znakomicie funkcjonowała sieć drogowa, obsługująca pocztę państwową. Chińczycy (podobnie jak Rzymianie) na dużą skalę budowali drogi strategiczne, rozchodzące się od stolicy w różnych kierunkach. Samodzielnie rozwijali umiejętność budowy różnego typu mostów – od drewnianych i kamiennych, po kozłowe a następnie żelazne.
Za najstarszą przeprawę w tym rejonie świata uznaje się most Zhaozhou (Anji) w Zhao Xian, wybudowany w VII wieku. Wzniesiono go w formie łuku odcinkowego o wysokości 7,3 m i przęśle składającym się z 28 wąskich łuków wykonanych z wapiennych klińców.
Chińczycy w istotny sposób ulepszyli ponadto zaprzęg koński, wynajdując w V wieku n.e. chomąto, przenoszące obciążenie na barki konia. Przez Iran dotarło ono ok. roku 800 do Europy, gdzie w XII wieku wykształciła się jego ostateczna postać.
W XIV i XV wieku rozbudowaną sieć drogową stworzyli w Peru Inkowie. Było to tym bardziej zaskakujące, że nie znali koła a jedynymi używanymi przez nich zwierzętami jucznymi były lamy. Szlaki owe służyły przesyłaniu rozkazów sztafetą kurierów, zatrudniającą wyłącznie biegaczy. Pokonywała ona ponad 200 km na dobę, czyli działała czterokrotnie szybciej od poczty konnej, zorganizowanej przez hiszpańskich zdobywców. Imponującym uzupełnieniem inkaskiej sieci drogowej były mosty wiszące, z których największy miał 45 m rozpiętości. Wykonywano je ze skręconych włókien roślin i drewnianych elementów pomostu, które corocznie wymieniano ze względu na ich nietrwałość.
W przodującej w nauce i technice Europie przez wiele stuleci nikt nie zajmował się rozbudową szlaków komunikacyjnych. Intensywnie budowano natomiast mosty, które uważano za uczynek miłosierdzia. Pojawiła się wówczas nowa tendencja – stosowanie łuków załamanych w zworniku. Umożliwiało to zwężenie filarów mostów oraz – wraz z powiększeniem rozpiętości przęseł – przysporzyło prześwitu pod konstrukcją.

Most św. Anioła we Włoszech zbudowany w 134 r.
Średniowieczny most Alcantra przez rzekę Tag w Toledo
Most kamienny przez Dunaj w Ratyzbonie (1135-1146, Niemcy)
Most przez Rodan w Awinionie (1178 - 1187, Francja)

Do najstarszych średniowiecznych przepraw należy zaliczyć most przez Dunaj w Ratyzbonie, wzniesiony w latach 1135-1146, mierzący 336 m długości i 8 m szerokości. Ten kamienny zabytek zbudowano według wzorców rzymskich – nadano mu silne spadki wzdłużne, zwiększając światło przepływu wód w środkowych przęsłach, a dla dodatkowego zabezpieczenia przed falą powodziową wykopano kanał ulgi omijający most.
Innym osiągnięciem średniowiecznego mostownictwa jest przeprawa przez Rodan w Awinionie. Most liczył 22 przęsła o łącznej długości 900 m. Poza rozmiarami zwracał uwagę doskonałą konstrukcją – krzywizna łuków jest eliptyczna, stając się ciaśniejsza przy wierzchołkach. Dzięki temu podpory mogły być węższe, a łuki wyższe. Most nie biegł w linii prostej, lecz łamał się w kierunku zachodniego brzegu, co miało zabezpieczać konstrukcję podczas naporu wód.
Średniowieczna Florencja, by stać się stolicą handlu, musiała zadbać o połączenia komunikacyjne przez kapryśną rzekę Arno. W 1345 roku oddano zatem przeprawę kamienną o symetrycznym układzie łuków – Ponte Vecchio. Na szerokich filarach oparto płaskie sklepienie o rozpiętości i strzałce łuku między 3,9 a 4,4 m, a na rozległym pomoście wymurowano dwa rzędy sklepów. Budowla jest jedną z nielicznych o zabudowanym pomoście, która przetrwała niezmieniona do naszych czasów.

Most Karola przez Wełtawę (1357 - 1402, Czechy)
Most Kapliczny (1333 r., Szwajcaria)
Most Castelvecchio (1354 - 1356, Włochy)
Most Rialto - najstarsza przeprawa przez Wielki Kanał w Wenecji (1591 r.)
The name of this bridge is
Przeprawa Pont Neuf przez Sekwanę w Paryżu (1578 - 1607)

Podobnie władze w Pradze, dbając o rozwój gospodarczy kraju, wznosiły mosty, by nurt Wełtawy z łatwością mogli pokonywać kupcy. Najpierw była to konstrukcja drewniana, a następnie kamienna – wzniesiona na cześć królowej Judyty. Niestety, budowla ta została zniszczona przez powódź. Budowę kolejnej przeprawy podjęto w 1357 roku. Most Karola (516 m długości i 10 m szerokości) zachwyca także dziś swoją monumentalnością i połączeniem różnych stylów. Obok półkolistych łuków, nawiązujących do tradycji rzymskiej, odnaleźć można podpory typowe dla średniowiecza czy galerię barokowych rzeźb na balustradach.